Chris Veraart is op 8 juni 1944 in Wassenaar geboren. Hij is de middelste van een vijf jongens tellend gezin.
Na zijn gymnasiumtijd kiest hij in de voetsporen van zijn vader en grootvader voor de rechtenstudie. In 1969 studeert hij in Leiden af en begint hij zijn advocatenloopbaan bij Hogerzeil & Nysingh in Zwolle.
In datzelfde jaar trouwt hij met Willemijn Schretlen. Uit dit huwelijk worden Wouter, Gitta en Thijs geboren. Hij heeft drie kleinkinderen Naïma, Julian en August.
In 1973 vestigt hij zich samen met Arie van Driel als advocaat in Alkmaar en Heerhugowaard.
In de jaren 70 behoort hij tot de pioniers van de sociale advocatuur. 
Vanaf 1975 zet hij zich gedurende 10 jaar in voor ex-deelnemers aan het verzet 40-45 als secretaris van het Comité Verzet en Vervolging en als juridisch adviseur van de Stichting Dienstverlening Verzetsdeelnemers.
In 1978 verhuist hij met zijn gezin van Heerhugowaard naar Bergen.
Daar richt hij in 1980 de vereniging Red de Pad op. In 1990 realiseert hij de eerste paddentunnel van Nederland.
Inmiddels is het project in Bergen uitgebreid tot 12 goed functionerende tunnels.
In de strijd voor het behoud van het milieu richt hij in de jaren 80 Groen Bergen = Vooruitzien en de Stichting Recht voor Groen op.
In 1993 voert hij namens de bij de wet beschermde padden een felle en succesvolle strijd voor het behoud van de historische Damlander polder tegen de bollenteelt, met als resultaat dat 20 hectaren van de polder aan het einde van datzelfde jaar worden aangekocht door Natuurmonumenten. In 1995 wordt Red de Pad hiervoor door de provincie Noord-Holland onderscheiden met de Mollenprijs.
In 1981 krijgt hij multiple sclerose. Hierdoor verandert zijn leven radicaal. De beperkingen die de ziekte hem oplegt, dwingen hem ingrijpende keuzes te maken. Hij kiest voor het strafrecht en specialiseert zich in zedenzaken. Hij raakt gefascineerd door het verschijnsel van de valse aangifte.
Hierover schrijft hij in 1997 zijn geruchtmakende boek Valse zeden.
Samen met vijf advocaten oefent hij onder de naam 'Veraart De Granada Advocaten' te Alkmaar de advocatuur uit, zij het de laatste jaren steeds minder in de dagelijkse praktijk, en steeds meer als adviseur van de maatschap en zijn cliënten, als publicist en criticus, en als docent van zedenrechercheurs. Het kantoor is gespecialiseerd in strafrecht, met name wat betreft zedenzaken.
De laatste 10 jaar voert hij een verbeten strijd tegen (quasi-) therapeuten die menen hervonden herinneringen aan seksueel misbruik naar boven te brengen. In 2001 noemt hij in een radio-interview een therapeut onder meer een magiër en adviseert hem kolen te gaan verbouwen in plaats van zich bezig te houden met kwetsbare mensen. Een aantal procedures is het gevolg van deze uitlatingen. Uiteindelijk wordt hij in de zaak Veraart versus the Netherlands op 30 november 2006 door het Europese Hof voor de Rechten van de Mens in het gelijkgesteld. Deze principiële uitspraak heeft verstrekkende gevolgen voor de vrijheid van meningsuiting van advocaten buiten de rechtszaal, waar het ernstige misstanden betreft.
Over zijn trago-komische (advocaten-) leven met MS publiceert hij in 2002 zijn tweede boek Ja kun je krijgen! Optimistische fragmenten uit een advocatenleven met MS. Binnen een jaar publiceert hij in 2003 zijn derde boek Spelen met vuur. Een advocaat met MS kijkt om zich heen.
In 2005 verschijnt zijn dichtbundel Overgave, die gaat over liefde, eenzaamheid en dood.
In 2007 publiceert hij zijn eerste door Gerrie Hondius prachtig geïllustreerde kinderboek voor kleine en grote mensen Het geheim van opa Toetoet.
Hij heeft diverse functies vervuld in de gezondheidszorg (Stichting Jeugd & Gezin, Verpleeghuis Zuyder Waert en Medisch Ethische Commissie van het Medisch Centrum Alkmaar) en op het gebied van natuur en milieu (Vereniging Red de Pad, Stichting Recht voor Groen, Vogelbescherming Nederland).
In zijn woonplaats Bergen heeft hij zich niet alleen ingezet voor het milieu, maar ook voor het behoud van de Eerste Bergensche Boekhandel en het museum Kranenburgh. Hij is bestuurslid van de Stichting Vrienden van de Bergensche Hertenkamp.
Tenslotte zet hij zich bijzonder in voor de Stichting MS Research te Voorschoten. In opdracht van deze stichting maakt de NOS een documentaire over zijn leven met multiple sclerose.